Ширхэг чулуу бүхэн нь бидний амины хэлтэрxий,
Шил талын цэцэг нь биеийн минь тасархай,
Гол ус нь хүйгээрээ хүн бүхэнтэй холбоотой
Гоо сайхан нутаг минь бидний сэтгэл дээр тогтдог!
Алсын нутагт хүн бүхэн-эx орон минь байдаг,
Аяа, тэднийг хараад л би Монгол гэж мэддэг!
Өөр хэнтэй ч адилгүй гагцхүү Монгол төрх
Өр зүрхэнд минь уул устайгаа цуг орж ирдэг.
Би, тэдний зүрхэнд оршсон эх орноо чагнаж
Биеэрээ Алтайд авирч, Сэлэнгэд сэлэх шиг болдог.
Билгүүн Гангын хөвөөнд шөнө дөлөөр бодлогоширч
Бичгийн хүн Нацагдоржийн хөшөөнд сөхрөх шиг болдог.
Өр зүрхэндээ тээж явсан эх орноо хүмүүс
Өргөн орчлонгоос явахдаа бусдадаа үлдээдэг,
Ариун хайр, хамаг сайн сайхнаа өгч дуусаад
Алд биеэрээ эх орныхоо чулуу шороонд нийлдэг.
Хүн бүрийн тавилан дээр эх орон минь тогтож
Хүч чадал нь үр ачийнх нь зүрхнээс ундардаг!
Хувь заяаны аль ч замаар орлоо гэсэн эх орноосоо салахгүй,
Худал хуурмаг, муу муухай бүхнийг Эх орон ялна!
О. Дашбалбар / 1982 он.
Энийг уншаад бvтэн €д€р дуугаа хураалаа...